Eenmaal aan boord van de King of Scandinavia is de eerste
gang meestal naar de bar, want in de "hut" is het tropisch
warm, waarschijnlijk om de omzet op peil te houden.
2 pints (pijnts) of beer (bier), welwillend ingetapt door dezelfde
Pool die ook de trossen los gooit en 's avonds John Travolta
nadoet kost al gauw 8 euro, maar op één been de zee op is
geen optie. Ergo: doe mij maar twee van hetzelfde!
Que?? vraagt dezelfde Pool in zijn beste Spaans aan de
meditiraan-uitziende Zaandijker...
Toe pijnts of bier, plies!  En dat snapt 'ie wel.
Een aantal biertjes later begint het showgedeelte op deck 8.
Was er vorig jaar nog een Amerikaan met allerlei truukjes,
heel veel electronica en weinig inspiratie: nu het tegendeel!
Een slungel met een gitaarhoes, een bierglas waarin de tekst
"save the music' gegraveerd staat (voor de fooi die niemand
over heeft), en de 'gepaste' bescheidenheid die ontsiert.
In de hoes zit overigens een Takamine, dat dan weer wel.

Men applaudiseert, zelfs ik.
Maar waarom zo iemand op een boot van IJmuiden naar
Newcastle werkt, en iedere dag hetzelfde doet waar niemand
naar luistert is mij een raadsel. "Waste of Talent".
Que??   Jajaja, doe nog maar een biertje.

2 hamburgers later (totaal 24 euro) nog maar even een rondje
over de boot gedaan, met als hoogtepunt de "showband" op
deck 9, met de toiletjuf van deck 8 op lead vocals.
Polen kunnen veel, maar zingen?
Men berust, hoort het aan....
The more the beer, the bigger the talent.
Que??   No thanks, bedtime!

In de tussentijd: Plankgas naar het noordwesten!